بايد بنويسم  .

هنوز هم بايد بنوسم .

هر چند ديگر بهانه ای برای نوشتن ، بهانه ای برای خنديدن ، بهانه ای

برای گريستن ، بهانه ای برای زندگی کردن ديگر بهانه ای برای هيچ

 چيزی وجود ندارد .مدتهاست نگريستم .

حتی مدت هاست که نخنديد ه ام  .

راستی من کيستم .

مدتهاست که ديگر خودم را نمی شناسم .

ای خدای دریاها و گلها . دهان مرا به نام مبارکت خوشبو کن و دلم را همراه رودهای مشتاق به جستجوی دریا بفرست! خدایا در شبهای تیره رنج و اندوه ستاره های صبر و تحمل را از من دریغ مکن و مرزهای روشن صبح را به پاهای خسته ام نشان بده! ای خدای شقایقهای گمنام در بیابان وحشت افزای نفس مرا تنها مگذار و دستهای تشنه ام را به آبهای زلال بهشت برسان! خدایا نمی خواهم در کوچه های خاکی آرزو سرگردان باشم دستم را بگیر و به خیابانی که به سوی تو می آید ببر! ای خدای آهها و اشکهای گرم نمی خواهم مثل سنگها سرد و سخت باشم دلم می خواهد از عشق بگویم و برای عاشقان شعر بنویسم و عکس تو را روی همه ی دفترچه های دنیا نقاشی کنم! ای خدای بلوطها و بیدها ترانه های کوچکم را در بقچه ای می پیچم و تقدیم تو می کنم.پنچره دلت را به روی من باز بگذار و در روزگاری که عاشقان را نمی شناسند به من بیاموز که زیر کدام باران خیس شوم.

به اندازه همه حرفهايم

 گفته بودي ...

 از غرورم از سکوتم

خسته اي ... ؟ من شکستم هر دو را گفته بودم

از سکوتت  از غرورت

خسته ام به خاموشي مغرورانه ات شکستي تو مرا با تو گفتم از همه تنهايي ام

 خستگي ام با تو گفتم تا بداني با همه ناجيگري بي ناجي ام تو

سکوتت خنجريست بر قلب من و حضورت مرهمي بر زخم من پس

 باش تا هميشه با من باش حتي اگر خاموشي...

از تمام عمق دلم صدایت می کنم فریادم درون جمجمه ام می پیچد

و هیج صدایی از دهانم خارج نمی شود

و تو مثل همیشه حتی بدون یک نیم نگاه از کنارم بی تفاوت رد می شوی

نمی دانم شاید عادت کرده ای به همیشه بودنم بدون شك!

نازنین با من ماندن خطر کردن است کار تو درست بود

 کاش می توانستم  فراموش کنم انتظار کشیدنت را

کاش می توانستم ترک کنم بی دریغ دوست داشتنت را

 ای سکوت مرگبار لحظه های بی تابی ام

سکوتی میکنم بالاتر از فریاد

یکی در سکوت صدایم کرد و

با صدایش سکوتم شکست

این صدای تنهایی بود که غم را برایم هدیه آورده بود

او چه میدانست که...

غم من تنهایی است نه غمه تنهایی

ولی اگر غم هم مرا تنها میگذاشت

در سکوت تنها می ماندم

بخاطر حزن غریب تو

وقتی به تماشای کوچه ایستاده ائی

وکسی را که میخواهی نمی آید

بخاطر تنهایی بزرگ تو

داغی است بر دلم

که اقیانوس آبها

تسلی ایم نمیدهد .

روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای گذشته ی تو، صبوری!
روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای آینده ی تو ،دلواپسی!
روز مادر یعنی به تعداد آرامش همـه خوابهای کودکانه ی تو، بیداری !
روز مادر یعنی بهـانه بوسیدن خستگی دستهایی که عمری به پای بالیدن تو چروک شد !
روز مادر یعنی بهانه ی در آغوش کشیدن او که نوازشگر همه ی سـالهای دلتنگی تو بود!
روز مادر یعنی باز هم بهانه مادر گرفتن....